{"id":1083,"date":"2016-03-04T14:13:59","date_gmt":"2016-03-04T13:13:59","guid":{"rendered":"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/?p=1083"},"modified":"2016-03-04T14:18:46","modified_gmt":"2016-03-04T13:18:46","slug":"1083","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/2016\/03\/04\/1083\/","title":{"rendered":"Pieszko i Miler"},"content":{"rendered":"

p. J\u00f3zef Andrzej Misiura<\/em>
\n matura \u201853<\/em><\/p>\n

Profesor Micha\u0142 Pieszko<\/h1>\n

Swego czasu w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Zamo\u015bciu urz\u0105dzano pracownie przedmiotowe, a salom nadawano imiona zas\u0142u\u017conych profesor\u00f3w. W\u00f3wczas zgodzi\u0142em si\u0119 wyst\u0105pi\u0107 na takiej uroczysto\u015bci w roli ucznia profesora Micha\u0142a Pieszki. Przekaza\u0142em to, co najbardziej zapami\u0119ta\u0142em. Do takiej roli nam\u00f3wi\u0142a mnie Dorota \u2013 wtedy chyba przewodnicz\u0105ca Samorz\u0105du Uczniowskiego, a ponadto dobra uczennica.
\nTe\u017c kilka lat temu Muzeum Okr\u0119gowe w Zamo\u015bciu ( przy wsp\u00f3\u0142udziale dr Bogdana Szyszki) zorganizowano wystaw\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a u\u015bwiadomi\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwu zas\u0142ugi prof. Pieszki, a jednocze\u015bnie odda\u0107 mu ho\u0142d. Prze\u017cy\u0142em w muzeum ma\u0142y szok, bo to, co zobaczy\u0142em nie by\u0142o proporcjonalne do legendy i do znanego o Nim wyobra\u017cenia. Zdziwi\u0142em si\u0119, \u017ce po tak wielkim cz\u0142owieku zosta\u0142o tak ma\u0142o. Profesor Pieszko by\u0142 erudyt\u0105, bo w tamtych czasach by\u0142a moda na erudyt\u00f3w, szlachetnych intelektualist\u00f3w, p\u0142omiennych patriot\u00f3w. Do dzisiaj pami\u0119tam pracowito\u015b\u0107 profesora, jego pasj\u0119, sprawiedliwy stosunek do uczni\u00f3w. W metodach pracy profesora nie by\u0142o \u017cadnych rewelacji. Preferowa\u0142 zaanga\u017cowanie emocjonalne. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce ucze\u0144 powinien du\u017co pracowa\u0107, uczy\u0107 si\u0119, mie\u0107 szersze horyzonty intelektualne. Nowy materia\u0142 profesor dyktowa\u0142 do zeszytu. Potem pyta\u0142, wymaga\u0142 energicznego, \u017cywego sprawozdania. Obowi\u0105zywa\u0142a perfekcja w pos\u0142ugiwaniu si\u0119 map\u0105 i globusem. Taka metoda lekcyjna \u2013 bardzo tradycyjna \u2013 dawa\u0142a niez\u0142e rezultaty, ka\u017cdy si\u0119 orientowa\u0142 w materiale. Profesor ceni\u0142 te\u017c tzw. \u201ewiedz\u0119 w\u0142asn\u0105\u201d \u2013 bo zawsze zaleca\u0142 czytanie pism geograficznych, podr\u0119cznik\u00f3w i w\u0142asnych opracowa\u0144. G\u00f3rowa\u0142 nad nami wiedz\u0105, ci\u0105gle co\u015b czyta\u0142, uczy\u0142 si\u0119, pisa\u0142 artyku\u0142y. Mia\u0142 w naszych oczach autorytet naukowca.
\nMusz\u0119 podkre\u015bli\u0107 jego entuzjazm, zapa\u0142, polot, energi\u0119. By\u0142 nam oddany, po\u015bwi\u0119ca\u0142 si\u0119, czysty moralnie, zawsze nieskazitelny. Czasami my\u015bla\u0142em o profesorze bardzo krytycznie. Czy by\u0142 to cz\u0142owiek, kt\u00f3ry lubi\u0142 popisywa\u0107 si\u0119, czy by\u0142 obarczony kompleksem ?
\nSam tworzy\u0142 atmosfer\u0119 niesamowito\u015bci. Lubi\u0142, gdy uczniowie tworzyli wok\u00f3\u0142 niego aur\u0119 wielkiej gry, jakiego\u015b wiecznie improwizowanego obrz\u0119du. C\u00f3\u017c wi\u0119c by\u0142o w tym \u201ema\u0142ym cz\u0142owieczku\u201d ubranym niemodnie? Sam nie wiem. Po prostu wierzyli\u015bmy w to, co m\u00f3wi\u0142 i lubili\u015bmy to, co robi\u0142.<\/p>\n

Profesor Stefan Miler<\/h1>\n

Te\u017c by\u0142 kiepskim dydaktykiem, ale wspania\u0142ym wychowawc\u0105, kumplem, wodzem. Zawsze liberalny i tolerancyjny wobec uczni\u00f3w, nie zmusza\u0142 do kucia, nie stosowa\u0142 surowych ocen, nie wymaga\u0142. Mo\u017ce to by\u0142a jego g\u0142\u00f3wna wada? O\u017cywia\u0142 si\u0119 , gdy realizowa\u0142 dzia\u0142 materia\u0142u zwany genetyk\u0105 \u2013 stawa\u0142 si\u0119 wtedy naukowcem. Lubi\u0142 Miler w\u0142asne popisy, mia\u0142 co\u015b z aktora.
\nJego lekcje \u2013 to wielkie dygresje jak w \u201eBeniowskim\u201d – wype\u0142nione opowiadaniami, wspomnieniami, bo profesor by\u0142 \u015bwietnym narratorem, gaw\u0119dziarzem. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce tymi dygresjami cudownie uczy\u0142, zaciekawia\u0142, wychowywa\u0142.
\nWyr\u00f3\u017cnikiem jego osobowo\u015bci by\u0142\u0105 po prostu dobro\u0107. Czasami by\u0142em przera\u017cony dobroci\u0105 profesora, jego \u0142agodno\u015bci\u0105 i \u017cyczliwo\u015bci\u0105. Wykorzystywa\u0142 to niejeden szkolny cham. W swoich opowiadaniach profesor cz\u0119sto powraca\u0142 do swoich lat m\u0142odzie\u0144czych i studenckich w Zurychu. O dziwo, wynika\u0142o z tych wspomnie\u0144, \u017ce profesor by\u0142 wyrafinowanym dr\u0119czycielem swoich nauczycieli, gagatkiem i urwisem, pomys\u0142odawc\u0105 ma\u0142ych skandalik\u00f3w. Wprawdzie talentu poetyckiego profesor nie mia\u0142, ale z upodobaniem pisa\u0142 wiersze patetyczno-patriotyczne. M\u00f3wi\u0142 za\u015b \u015bwietnie, by\u0142 cudownym oratorem. W 1936 roku wita\u0142 marsza\u0142ka Rydza \u2013 \u015amig\u0142ego, kiedy ten przyjecha\u0142 na teren dzisiejszego lotniska w Mokrem. By\u0142 wtedy sierpie\u0144, ch\u0142opi przyjechali na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wozami konnymi. Profesor wyst\u0105pi\u0142 w imieniu Legionist\u00f3w Pi\u0142sudskiego. Wtedy nie by\u0142o jeszcze mikrofon\u00f3w, a czytanie z kartki nie mie\u015bci\u0142o si\u0119 w g\u0142owie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

p. J\u00f3zef Andrzej Misiura matura \u201853 Profesor Micha\u0142 Pieszko Swego czasu w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Zamo\u015bciu urz\u0105dzano pracownie przedmiotowe, a salom nadawano imiona zas\u0142u\u017conych profesor\u00f3w. W\u00f3wczas zgodzi\u0142em si\u0119 wyst\u0105pi\u0107 na takiej uroczysto\u015bci w roli ucznia profesora Micha\u0142a Pieszki. Przekaza\u0142em to, co najbardziej zapami\u0119ta\u0142em. Do takiej roli nam\u00f3wi\u0142a mnie Dorota \u2013 wtedy chyba przewodnicz\u0105ca Samorz\u0105du
CZYTAJ DALEJ<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,10],"tags":[],"class_list":["post-1083","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nadeslane","category-wspomnienia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1083"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1088,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083\/revisions\/1088"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1083"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1083"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1083"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}