![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/blog\/blog_logo.png\"){kind=logo}
<\/p>\n<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/zsercem\/image002.png\")
<\/p>\n
Szcz\u0119\u015bliwe wspomnienie jest mo\u017ce na ziemi prawdziwsze<\/strong><\/p>\n od samego szcz\u0119\u015bcia.<\/strong><\/p>\n (Alfred de Musset)<\/p>\n Trzeciego czerwca bie\u017c\u0105cego roku \u015bwi\u0119towali\u015bmy stulecie naszego Liceum. Na obchody jubileuszu przybyli liczni go\u015bcie. W\u015br\u00f3d nich nie zabrak\u0142o absolwent\u00f3w, kt\u00f3rzy z nieskrywan\u0105 rado\u015bci\u0105 przemierzali korytarze szko\u0142y, wspominaj\u0105c sp\u0119dzone w niej m\u0142odzie\u0144cze lata. Jakie wydarzenia ze szkolnych czas\u00f3w szczeg\u00f3lnie utkwi\u0142y\u00a0 w pami\u0119ci by\u0142ych uczni\u00f3w? Kt\u00f3rym nauczycielom najwi\u0119cej zawdzi\u0119czaj\u0105?\u00a0 Jak niegdy\u015b wygl\u0105da\u0142a szkolna rzeczywisto\u015b\u0107? Jak wiele si\u0119 zmieni\u0142o? Odpowiedzi na te pytania znalaz\u0142y\u015bmy bez problemu.\u00a0 Przeprowadzi\u0142y\u015bmy kr\u00f3tkie wywiady z dawnymi uczniami, kt\u00f3rzy ch\u0119tnie podzielili si\u0119 z nami swoimi szkolnymi wspomnieniami.<\/p>\n Najmilej wspominany nauczyciel.<\/strong> Absolwenci wymieniali wiele nazwisk. Mog\u0119 wymieni\u0107<\/em> par\u0119 osobowo\u015bci, kt\u00f3re w tamtych czasach by\u0142y rzeczywi\u015bcie filarami szko\u0142y. Profesor Teofil Lawgmin – chemik,\u00a0 pan profesor Henryk Rodzik – fizyk, pan profesor Andrzej Borkowski -anglista, pani profesor Janina Bara\u0144ska – matematyczka. I jeszcze oczywi\u015bcie wychowawca –\u00a0 pan\u00a0 profesor\u00a0 Jerzy\u00a0 Suchod\u00f3\u0142\u00a0 –\u00a0 <\/em>m\u00f3wi ksi\u0105dz profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na wydziale prawa, Leszek Adamowicz, absolwent z 1979 roku. J\u0119zyka polskiego uczy\u0142a mnie pani profesor Krystyna Kami\u0144ska, kt\u00f3r\u0105 wspominam bardzo mi\u0142o. Bardzo lubi\u0142am pisa\u0107 wypracowania. Mia\u0142am z nich 4+, wi\u0119c bardzo mile wspominam lekcje j\u0119zyka polskiego<\/em> \u2013 opowiada pani Ewa Ko\u0142con – Muzyka, zast\u0119pca dyrektora Szk\u00f3\u0142 Katolickich im. \u015bw. Ojca Pio w Zamo\u015bciu, maturzystka z 1987 roku. Najmilej wspominam wychowawczyni\u0119 – pani\u0105 Danut\u0119 Kostruba\u0142\u0119, pana Korczaka od\u00a0 przysposobienia obronnego, pana Kasztelana od fizyki. Wszyscy nauczyciele byli fajni. Mia\u0142am fajnych nauczycieli <\/em>\u2013 m\u00f3wi pani Joanna Szozda, nauczyciel j\u0119zyka angielskiego w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Zamo\u015bciu, maturzystka z 1995 roku. Niema\u0142ym zainteresowaniem w\u015br\u00f3d absolwent\u00f3w cieszy\u0142a si\u0119 sala chemiczna, gdzie niegdy\u015b uczy\u0142 profesor Teofil Lawgmin. Temat\u00a0 tego profesora by\u0142 cz\u0119sto poruszany podczas rozm\u00f3w. Najmilej wspominam profesora Lawgmina, wiele mu zawdzi\u0119czam. Trzyma\u0142 dyscyplin\u0119. By\u0142 surowy, wymaga\u0142, ale p\u00f3\u017aniej to zaowocowa\u0142o \u2013 <\/em>m\u00f3wi jedna z by\u0142ych uczennic, maturzystka z 1980 roku, z wykszta\u0142cenia stomatolog. Na \u015bcianie wisia\u0142 uk\u0142ad okresowy pierwiastk\u00f3w, a przy biurku siedzia\u0142 profesor Lawgmin. My siedzia\u0142y\u015bmy w trzeciej \u0142awce od \u015bciany. By\u0142y tutaj czteroosobowe stoliki. Ka\u017cda lekcja zaczyna\u0142a si\u0119 od kartk\u00f3wki. Profesor bra\u0142 cztery osoby do pierwszej \u0142awki, a jedna lub dwie osoby\u00a0 odpowiada\u0142y przy tablicy<\/em> \u2013 tak lekcje chemii wspominaj\u0105 absolwentki z 1972 roku \u2013 pani Lucyna Bura\u00a0 oraz pani El\u017cbieta K\u0142os. W pami\u0119ci zapad\u0142y uczniom tak\u017ce zaj\u0119cia przysposobienia obronnego – najlepsze wspomnienia wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z tymi lekcjami, kiedy z profesor Korczak kaza\u0142 nam biega\u0107 w maskach gazowych dooko\u0142a sali. Bardzo mi\u0142o to\u00a0 wspominam <\/em>\u2013 m\u00f3wi pani Emilia Loc-Koblas, absolwentka z 2001 roku.\u00a0 Byli uczniowie naszej szko\u0142y najwi\u0119cej zawdzi\u0119czaj\u0105 nauczycielom surowym i wymagaj\u0105cym. Ich si\u0119 troch\u0119 za bardzo krytykuje, boi si\u0119 ich. W sumie to oni chyba nas najbardziej ukierunkowuj\u0105<\/em> –\u00a0 twierdzi pan Marian Sak, maturzysta z 1969 roku, emerytowany farmaceuta, od 31 lat mieszkaj\u0105cy w Nowym Jorku.\u00a0 Mia\u0142em z chemii do\u015b\u0107 dobre oceny i potem na studiach\u00a0 nic si\u0119 nie musia\u0142em uczy\u0107. Mieli mnie na studiach za tak\u00a0 zdolnego, \u017ce nie kazali mi nawet ksi\u0105\u017cek kupowa\u0107. Mia\u0142em dobre podstawy. Bo jak si\u0119 ma podstawy,\u00a0 to mo\u017cna \u0142atwo na nich budowa\u0107. I na studiach sz\u0142o mi bardzo \u0142atwo.\u00a0<\/em><\/p>\n Nasi rozm\u00f3wcy z u\u015bmiechem na twarzy przywo\u0142ywali zabawne historie<\/strong> zwi\u0105zane ze szkolnymi latami. Cz\u0119sto by\u0142o ich zbyt wiele, aby m\u00f3c wybra\u0107 tylko jedn\u0105. Mi\u0142e wspomnienie? Pami\u0119tam, jak z internatu chodzili\u015bmy do szko\u0142y i wst\u0119powali\u015bmy do ko\u015bci\u00f3\u0142ka \u015bw. Katarzyny. I r\u00f3wnie\u017c do ko\u015bcio\u0142a chodzi\u0142 profesor Borkowski. My do szko\u0142y wchodzili\u015bmy przez dziur\u0119 w p\u0142ocie. A profesorowi nie wypada\u0142o przechodzi\u0107 przez dziur\u0119 i musia\u0142 obchodzi\u0107 budynek dooko\u0142a \u2013 <\/em>opowiadaj\u0105 absolwenci z 1967 roku – pan J\u00f3zef Hunicz wraz z koleg\u0105 z klasy. Ciekawymi wspomnieniami podzieli\u0142y si\u0119 z nami panie Katarzyna Czerniej –\u00a0 Kulik, Agnieszka Misztal i Magdalena Godek, maturzystki z 1994 roku. Przypomnia\u0142am sobie, \u017ce w \u201edzie\u0144 wagarowicza\u201d pierwsz\u0105 lekcj\u0105 by\u0142 polski. Uciekli\u015bmy ca\u0142\u0105 klas\u0105.\u00a0 I na tablicy napisali\u015bmy \u201echwilowo nieczynne\u201d \u2013 <\/em>relacjonuje pani Magdalena. \u00a0Albo m\u0105\u017c Agi\u00a0 narysowa\u0142 na krze\u015ble krzy\u017c. Po czym przyszed\u0142 ksi\u0105dz. Usiad\u0142 na krze\u015ble. Przez 40 minut m\u00f3wi\u0142 to, co mia\u0142 powiedzie\u0107. A my tylko czekali\u015bmy, a\u017c on w ko\u0144cu wstanie. No i wsta\u0142. Ca\u0142a klasa zacz\u0119\u0142a si\u0119 \u015bmia\u0107. Dopiero profesor Kusz zauwa\u017cy\u0142 ten krzy\u017c i wytar\u0142 go. A to nie by\u0142 normalny krzy\u017c, lecz krzy\u017cacki.<\/em> Panie zgodnie przyzna\u0142y, \u017ce chcia\u0142yby wr\u00f3ci\u0107 do szko\u0142y cho\u0107 na chwil\u0119, a lata tutaj sp\u0119dzone by\u0142y tymi najlepszymi.\u00a0\u00a0 Pami\u0119tam \u015bmieszn\u0105 histori\u0119. By\u0142y czasy, kiedy jeszcze by\u0142y wieszane plakaty takie jak: \u201dPartia Przewodni\u0105 Si\u0142\u0105 Narodu\u201d. Rzucali\u015bmy \u015bnie\u017ckami w ten plakat. Wyl\u0105dowali\u015bmy u dyrektora na dywaniku – \u015bp.\u00a0 Boles\u0142awa Hassa. Serca nam bi\u0142y strasznie, bo nam nauczyciele, kt\u00f3rzy nas z\u0142apali, powiedzieli nam, \u017ce oberwiemy i zostaniemy zawieszeni w prawach ucznia. A dyrektor u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, pogrozi\u0142 palcem i powiedzia\u0142, \u017ceby\u015bmy ju\u017c nigdy tego nie robili<\/em> \u2013 wspomina ksi\u0105dz Tomasz \u0179wiernik, absolwent z 1992 roku.<\/p>\n Szkolna rzeczywisto\u015b\u0107<\/strong> znacznie zmienia\u0142a si\u0119 na przestrzeni lat, co mo\u017cna bez trudu zauwa\u017cy\u0107 podczas rozmowy z absolwentami b\u0119d\u0105cymi w podesz\u0142ym wieku. By\u0142a dyscyplina. Trzeba by\u0142o chodzi\u0107 w garniturkach. Jak przechodzi\u0142 nauczyciel, to si\u0119 niemal stawa\u0142o na baczno\u015b\u0107. Kr\u00f3tkie w\u0142osy trzeba by\u0142o mie\u0107. Jak si\u0119 spotka\u0142o nauczyciela na mie\u015bcie, to trzeba by\u0142o powiedzie\u0107 mu \u201edzie\u0144 dobry\u201d. Niewa\u017cne, ile razy si\u0119 go spotka\u0142o <\/em>\u2013 opowiada pan J\u00f3zef Hunicz.<\/p>\n Budynek szko\u0142y<\/strong>? Okna te same, przeci\u0105gi te same. Pod\u0142oga – jak skrzypia\u0142a, tak skrzypi. Jak chcieli\u015bmy wyj\u015b\u0107 bez porozumienia z nauczycielem,\u00a0 to by\u0142 problem z t\u0105 pod\u0142og\u0105. W czasie lekcji, jak by\u0142a cisza, nie da\u0142o si\u0119 wyj\u015b\u0107 niezauwa\u017conym, bo pod\u0142oga\u00a0 tak skrzypia\u0142a<\/em> \u2013 wspomina pani Emilia Loc – Koblas. Klimat taki sam. Jak wchodzili\u015bmy do szko\u0142y, to czuli\u015bmy, \u017ce jeste\u015bmy jej uczniami<\/em> \u2013 m\u00f3wi pan J\u00f3zef Hunicz.<\/p>\n Okazuje si\u0119, \u017ce wybrany profil klasy<\/strong> nie zawsze decydowa\u0142 o dalszej edukacji i karierze zawodowej absolwent\u00f3w. Przyk\u0142adem jest pan Jakub, maturzysta z 1997 roku. Mimo i\u017c by\u0142 w klasie z rozszerzon\u0105 matematyk\u0105 i fizyk\u0105, postanowi\u0142 studiowa\u0107 prawo i obecnie jest prokuratorem. Pan Jakub Litwi\u0144czuk (zdj\u0119cie poni\u017cej) nadmieni\u0142, jak wiele da\u0142a mu szko\u0142a. Przede wszystkim rozwin\u0119\u0142a mnie, nie chodzi mi o wiedz\u0119, bo wiedz\u0119 mo\u017cna z ksi\u0105\u017cek zdoby\u0107, co o osobowo\u015b\u0107. Nauczy\u0142a mnie kreatywno\u015bci, odpowiedzialno\u015bci za siebie przede wszystkim <\/em>\u2013 m\u00f3wi. Ta szko\u0142a daje to, \u017ce czujemy si\u0119 bardziej zamo\u015bcianami i obywatelami Polski. Dlatego, \u017ce jest to Akademia Zamojska, kt\u00f3ra daje bardzo mocne podstawy do wykonywania r\u00f3\u017cnych zawod\u00f3w <\/em>\u2013 podkre\u015bla pani Ewa Ko\u0142con – Muzyka.<\/p>\n Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 absolwent\u00f3w utrzymuje ze sob\u0105 kontakt<\/strong>, regularnie organizuje spotkania. Systematycznie, jakie\u015b okr\u0105g\u0142e rocznice s\u0105 okazj\u0105, aby\u015bmy si\u0119 integrowali. Utrzymujemy relacje kole\u017ce\u0144skie i przyjacielskie ca\u0142y czas <\/em>\u2013 m\u00f3wi ksi\u0105dz Tomasz \u0179wiernik. By\u0142o ju\u017c du\u017co zjazd\u00f3w, dzisiaj mamy te\u017c\u00a0 spotkanie<\/em> \u2013 przyznaje pani Lucyna Bura.<\/p>\n Absolwenci I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Jana Zamoyskiego w Zamo\u015bciu wi\u0105\u017c\u0105 ze swoj\u0105 szko\u0142\u0105 najr\u00f3\u017cniejsze wspomnienia. Mimo up\u0142ywu lat, doskonale pami\u0119taj\u0105 osoby, wydarzenia, wygl\u0105d poszczeg\u00f3lnych pomieszcze\u0144.\u00a0 Ka\u017cdy z nich na sw\u00f3j spos\u00f3b wspomina lata tu sp\u0119dzone, ka\u017cdy ma w pami\u0119ci nieco inny obraz szko\u0142y. Co do pewnej kwestii s\u0105 jednak zgodni – czas sp\u0119dzony w tym miejscu by\u0142 jednym z najpi\u0119kniejszych okres\u00f3w w ich \u017cyciu.<\/p>\n Kasia i Kinga<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Szcz\u0119\u015bliwe wspomnienie jest mo\u017ce na ziemi prawdziwsze od samego szcz\u0119\u015bcia. (Alfred de Musset) Trzeciego czerwca bie\u017c\u0105cego roku \u015bwi\u0119towali\u015bmy stulecie naszego Liceum. Na obchody jubileuszu przybyli liczni go\u015bcie. W\u015br\u00f3d nich nie zabrak\u0142o absolwent\u00f3w, kt\u00f3rzy z nieskrywan\u0105 rado\u015bci\u0105 przemierzali korytarze szko\u0142y, wspominaj\u0105c sp\u0119dzone w niej m\u0142odzie\u0144cze lata. Jakie wydarzenia ze szkolnych czas\u00f3w szczeg\u00f3lnie utkwi\u0142y\u00a0 w pami\u0119ci by\u0142ych![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/zsercem\/image003.png\")
<\/p>\n
CZYTAJ DALEJ<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-1977","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog-szkolny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1977","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1977"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1977\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2014,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1977\/revisions\/2014"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1977"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1977"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1977"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}