![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/blog\/blog_logo.png\"){kind=logo}
<\/p>\n<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dawno\/image002.png\")
<\/p>\n
Nasze \u017cycie jest jak wielkie jezioro wolno wype\u0142niaj\u0105ce si\u0119 strumieniem lat. W miar\u0119, jak woda si\u0119 podnosi, \u015blady przesz\u0142o\u015bci znikaj\u0105 pod ni\u0105 jeden za drugim. Ale wspomnienia zawsze b\u0119d\u0105 wychyla\u0107 g\u0142ow\u0119, <\/strong><\/p>\n p\u00f3ki jezioro si\u0119 nie przepe\u0142ni.<\/strong><\/p>\n (Alexandre Bisson)<\/p>\n Poznali\u015bmy ju\u017c wiele historii opowiedzianych przez absolwent\u00f3w naszego liceum. Teraz chcia\u0142abym rzuci\u0107 nieco inne \u015bwiat\u0142o na wspomnienia. S\u0142uchaj\u0105c wszystkich absolwent\u00f3w, mog\u0119 stwierdzi\u0107, \u017ce do\u015bwiadczenia uczni\u00f3w naszej szko\u0142y z przed 5, 10 czy 50 lat r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 diametralnie. Inne przygody, lekcje, tradycje i ca\u0142kiem inne spojrzenie na \u015bwiat. S\u0142uchaj\u0105c wywiad\u00f3w, u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce \u017cyjemy w innych czasach. To, co by\u0142o niegdy\u015b na porz\u0105dku dziennym, obecnym uczniom wydaje si\u0119 science – fiction.<\/p>\n Jeste\u015bcie ciekawi, jak wygl\u0105da\u0142y szkolne dyskoteki? Gdy do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142 pan Wies\u0142aw Wi\u0105cek<\/strong>, kt\u00f3ry zdawa\u0142 matur\u0119 50 lat temu, wygl\u0105da\u0142o to tak: Dyskoteki to by\u0142y najprzyjemniejsze rzeczy. Liceum by\u0142o m\u0119skie. Dlatego nasze spotkania z kole\u017cankami z Liceum im. Marii Konopnickiej by\u0142y organizowane okresowo, na takich wieczorkach szkolnych. Poza tym, my\u015bmy mieli nauk\u0119 ta\u0144ca w szkole i\u00a0 to te\u017c by\u0142a okazja do spotkania kole\u017canek. Mieli\u015bmy nauczyciela ta\u0144ca, kt\u00f3rego nasi rodzice op\u0142acali i\u00a0 w auli uczyli\u015bmy si\u0119 ta\u0144czy\u0107. By\u0142o bardzo przyjemnie. To, czego si\u0119 nauczy\u0142em na lekcjach ta\u0144ca, bardzo mi si\u0119 przydaje w \u017cyciu. Z obecn\u0105 swoj\u0105 \u017con\u0105 wykorzystujemy te umiej\u0119tno\u015bci na r\u00f3\u017cnego rodzaju wieczorkach tanecznych. Ka\u017cdy nas tam podziwia, \u017ce tak dodrze ta\u0144czymy.\u00a0<\/em><\/p>\n Pan Jerzy Suchod\u00f3\u0142 (syn nauczyciela przysposobienia obronnego naszego liceum) i jego kole\u017canka Ewa Iwa\u0144czak \u2013 D\u0105bska tak\u017ce pami\u0119taj\u0105 swoje dyskoteki. Pan Suchod\u00f3\u0142: <\/strong>Dyskoteki, jak najbardziej by\u0142y. Tylko, \u017ce trzeba by\u0142o uwa\u017ca\u0107,\u00a0 gdy by\u0142a profesor G\u00f3rska, to trzeba by\u0142o troszeczk\u0119 dalej odsun\u0105\u0107 si\u0119 od partnerki. Co prawda, nie chodzi\u0142a z miark\u0105 i nie mierzy\u0142a, ale wzrok mia\u0142a dobry.<\/em> Pani Iwa\u0144czak – D\u0105bska<\/strong> doda\u0142a : Ale co innego mierzy\u0142a , jak pami\u0119tasz, odleg\u0142o\u015b\u0107 naszych sp\u00f3dniczek od kolan. Mia\u0142o by\u0107\u00a0 20 centymetr\u00f3w.<\/em> Oboje pa\u0144stwo\u00a0 <\/strong>przypominaj\u0105 sobie i inne historie.\u00a0 <\/strong>Pan Suchod\u00f3\u0142 <\/strong>wspomina: <\/em><\/strong>Kole\u017canki nie mog\u0142y chodzi\u0107 w kozakach, nie mog\u0142y te\u017c\u00a0 chodzi\u0107 w spodniach. Ale kiedy\u015b patrzymy, a Pani Profesor sama chodzi w spodniach. Dopiero od tamtej pory pozwoli\u0142a kole\u017cankom w nich chodzi\u0107. Tak, takie by\u0142y czasy. <\/em>Pani Iwa\u0144czuk \u2013 D\u0105bska<\/strong> przypomina sobie jeszcze co\u015b innego: Byli\u015bmy tak\u0105 klas\u0105, kt\u00f3ra zorganizowa\u0142a\u00a0 zabaw\u0119, \u017ceby\u00a0\u00a0 zebra\u0107 pieni\u0105dze na wycieczk\u0119 do Krakowa i Wieliczki. W tym celu przygotowa\u0142y\u015bmy bufet i sprzedawa\u0142y\u015bmy przek\u0105ski. Zabawa by\u0142 przednia. I tak w\u0142a\u015bnie\u00a0 klasa 3d pojecha\u0142a na wycieczk\u0119. Pami\u0119tam,\u00a0 \u017ce pomylili\u015bmy noclegi. Pensjonat na nas czeka\u0142, a my spa\u0142y\u015bmy w stodole.\u00a0 Rano w strumyku si\u0119 k\u0105pa\u0142y\u015bmy i mamy wspania\u0142e wspomnienia z tego wyjazdu. <\/em><\/p>\n Zapyta\u0142y\u015bmy o te\u017c wspomnienia ze studni\u00f3wki.\u00a0 W szkolnej w auli odbywa\u0142a si\u0119 nasza studni\u00f3wka, a koledzy z Liceum Plastycznego robili nam\u00a0 dekoracje. W tej chwili jeden z koleg\u00f3w jest dosy\u0107 znanym\u00a0 zamojskim malarzem \u2013 to Marek Terlecki. A drugi\u00a0 to Mieczys\u0142aw Gradziuk, kt\u00f3ry jest profesorem w Szkole Spo\u0142ecznej, uczy zaj\u0119\u0107 plastycznych. Ci panowie robili nam dekoracje, do tej pory mamy zachowane zdj\u0119cia z naszej studni\u00f3wki. Kawa\u0142ek dekoracji trzyma\u0142em w domu przez 40 lat <\/em>\u2013 pami\u0119ta pan Suchod\u00f3\u0142.<\/strong> Pani Ma\u0142gorzata Nowosad – Pa\u0142czy\u0144ska<\/strong>,\u00a0 nieco m\u0142odsza absolwentka, wspomina te imprezy z u\u015bmiechem. Studni\u00f3wka to by\u0142o przedsi\u0119wzi\u0119cie na dwa\u00a0 tygodnie. W tym czasie nie by\u0142o ju\u017c normalnych lekcji, bo wszyscy ozdabiali sale balowe. G\u0142\u00f3wne sale balowe by\u0142y w auli, sali numer 3 i 20. Pami\u0119tam,\u00a0 \u017ce w tr\u00f3jce by\u0142a orkiestra, a w auli jaki\u015b ch\u0142opak \u015bpiewa\u0142.\u00a0 Ka\u017cda klasa robi\u0142a sw\u00f3j catering. Korytarze by\u0142y udekorowane i ka\u017cda klasa robi\u0142a odmienne ozdoby. By\u0142o wtedy 6 klas i konkurowali,\u00a0 kto \u0142adniej udekoruje swoj\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. Pami\u0119tam , \u017ce robi\u0142am wachlarze z bibu\u0142ek i\u00a0 potem wsz\u0119dzie wisia\u0142y. Na korytarzu uczniowie\u00a0 zrobili grot\u0119, a\u00a0 polonez by\u0142 ta\u0144czony dooko\u0142a\u00a0 szko\u0142y (przez wszystkie korytarze).\u00a0 Ka\u017cda klasa mia\u0142a inn\u0105 tematyk\u0119 sal. Gdzie si\u0119 nie posz\u0142o, tak w ka\u017cdym miejscu by\u0142o zupe\u0142nie co\u015b innego. Stroje nie\u00a0 by\u0142y bardzo\u00a0 wyszukane, ale patrz\u0105c po latach , uwa\u017cam, \u017ce to by\u0142o bardzo fajne. Obowi\u0105zkowo musia\u0142y by\u0107 granatowe lub czarne sp\u00f3dnice. Granatowa\u00a0 by\u0142a taka typowa, a\u00a0 je\u015bli kt\u00f3ra\u015b dziewczyna mia\u0142a czarn\u0105, to by\u0142a ju\u017c bardziej szalona i awangardowa. Do tego by\u0142a bia\u0142a bluzka, oczywi\u015bcie bez dekoltu , kr\u00f3tkich r\u0119kawk\u00f3w i go\u0142ych plec\u00f3w. To by\u0142 taki standard. Jedyn\u0105 rzecz\u0105, na kt\u00f3r\u0105 pozwoli\u0142a nam wychowawczyni, to troch\u0119 wy\u017csze buty i delikatnie podkre\u015blone\u00a0 oczy. Je\u015bli chodzi\u00a0 fryzury, to nie by\u0142o wielkich ogranicze\u0144, ale jak rozpu\u015bci\u0142y\u015bmy\u00a0 w\u0142osy, to ju\u017c by\u0142o co\u015b, bo zawsze chodzi\u0142y\u015bmy w zwi\u0105zanych. Ja mia\u0142am zwi\u0105zany d\u0142ugi<\/em> ko\u0144ski ogon, kt\u00f3ry si\u0119ga\u0142 mi za siedzeni<\/em>e. Absolwenci z 1982<\/strong> roku maj\u0105 nietypowe wspomnienie zwi\u0105zane ze studni\u00f3wk\u0105: My jeste\u015bmy dzieci stanu wojennego i nie mieli\u015bmy nawet studni\u00f3wki. Proponowano nam, by przeprowadzi\u0107 j\u0105 od 13 do 21. Komisarz zabroni\u0142 nam innej studni\u00f3wki. W takim wypadku zrezygnowali\u015bmy.<\/em><\/p>\n Szkolne dyskoteki i studni\u00f3wki przywo\u0142ywa\u0142y u absolwent\u00f3w wiele sympatycznych wspomnie\u0144. M\u00f3wili o tym, \u017ce w szkole panowa\u0142y niegdy\u015b \u017celazne regu\u0142y dotycz\u0105ce ubioru, kt\u00f3re teraz s\u0105 nie do pomy\u015blenia. Jednak poza zabawami istnia\u0142a te\u017c szara, szkolna rzeczywisto\u015b\u0107. Pan Antoni<\/strong> Lewczy\u0144ski <\/strong>opowiada, \u017ce\u00a0 <\/strong>porz\u0105dek\u00a0 w szkole by\u0142 inny ni\u017c obecnie:\u00a0 Jak tutaj przyszli\u015bmy… w 1952 roku…to by\u0142y\u00a0 apele poranne. W okresie wiosennym, letnim i jesiennym wiosennym szko\u0142a\u00a0 ustawia\u0142a\u00a0 si\u0119 w kwadraty na dziedzi\u0144cu. I nast\u0119powa\u0142a komenda: \u201eDo hymnu\u201d\u00a0 I wtedy wszyscy\u015bmy\u00a0 \u015bpiewali: \u201eNaprz\u00f3d m\u0142odzie\u017cy \u015bwiata\u201d. To si\u0119 wtedy \u015bpiewa\u0142o.\u00a0 W zimie ustawiali\u015bmy si\u0119 w rz\u0119dach na korytarzu . W p\u00f3\u017aniejszym czasie,\u00a0 gdy ju\u017c si\u0119 zacz\u0119\u0142y zmiany polityczne w kraju, nie \u015bpiewa\u0142o si\u0119\u00a0 \u201eNaprz\u00f3d m\u0142odzie\u017cy \u015bwiata\u201d,\u00a0 tylko \u201eWszystko Tobie ukochana Polsko\u201d. Tak\u00a0 by\u0142o od 1956 roku.\u00a0 A co jeszcze w mi\u0119dzyczasie?\u00a0 Jak przyszli\u015bmy do szko\u0142y (1952 rok ),\u00a0 to by\u0142y\u00a0 czapki rogatywki, ciemne. By\u0142y te\u017c zakusy, \u017ceby to zmieni\u0107. Nawet nazw\u0119 szko\u0142y. Nie imienia Jana Hetmana Zamoyskiego (bo to hrabia). Koniecznie chcieli zmieni\u0107. Liceum m\u0119skie mia\u0142o nosi\u0107 imi\u0119 Jana Krasickiego, natomiast liceum \u017ce\u0144skie – Marii Konopnickiej. Jednak nie zgodzili si\u0119 na to nauczyciele z okresu przedwojennego. Jednym z nich by\u0142 profesor Miller. Znana osobisto\u015b\u0107. Wi\u0119c tylko czapki nam zabrano…te rogatywki. Zmienili na takie okr\u0105g\u0142e, zamszowe, granatowe. A w mi\u0119dzyczasie nast\u0105pi\u0142a zmiana dyrektora. Jak ja przychodzi\u0142em, to dyrektorem by\u0142 Pan Micha\u0142 Bojarczuk. W lutym 1953\u00a0 roku, \u201eze wzgl\u0119du na stan zdrowia\u201d, a tak naprawd\u0119 ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych,\u00a0 odwo\u0142ano go. Dyrektorem\u00a0 zosta\u0142\u00a0 profesor Kazimierz Mazurek\u00a0 i za jego rz\u0105d\u00f3w chodzi\u0142em do szko\u0142y. Oczywi\u015bcie, dyrektor musia\u0142\u00a0 si\u0119 dostosowa\u0107 do warunk\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y w tym czasie obowi\u0105zywa\u0142y w szkole. Chodzili panowie z Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa i badali, jaka jest atmosfera. Czy uczniowie zbytnio nie rozrabiaj\u0105.\u00a0 By\u0142a w szkole taka \u0142aci\u0144ska \u00f3sma klasa –\u00a0 10 C. Rozrabia\u0142a, rozrabia\u0142a\u2026 Pewnego dnia zgin\u0105\u0142 ich dziennik\u2026Znalaz\u0142 si\u0119. P\u0142ywa\u0142 w parku w jeziorku… Podpalony, p\u0142ywa\u0142\u2026 Kto to zrobi\u0142 i jak ? Nie doszli…<\/em><\/p>\n By\u0142y\u015bmy ciekawe, czy by\u0142y zaj\u0119cia pozalekcyjne i jak wygl\u0105da\u0142y. Pan Wies\u0142aw Wi\u0105cek<\/strong> opowiedzia\u0142:\u00a0 By\u0142em zaanga\u017cowany w zainteresowania teatralne. Nale\u017ca\u0142em do zespo\u0142u \u201eM\u0142odzie\u017cowy Teatr Aktualno\u015bci\u201d , kt\u00f3ry powsta\u0142 w Zamo\u015bciu w 1961 roku. Najpierw by\u0142 on zorganizowany przy Komendzie Hufca Zamo\u015b\u0107 \u00a0jako harcerski zesp\u00f3\u0142 teatralny, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 r\u00f3\u017cne wyst\u0105pienia okoliczno\u015bciowe dla szk\u00f3\u0142, ale r\u00f3wnie\u017c wystawia\u0142 \u00a0sztuki dramatyczne. Ten zesp\u00f3\u0142 istnia\u0142 wiele lat, ja mog\u0119 m\u00f3wi\u0107 tylko o moim 4-letnim okresie uczestnictwa. W tym czasie ( z takich wi\u0119kszych inscenizacji) wyst\u0119powa\u0142em w \u201eMazepie\u201d S\u0142owackiego i tam gra\u0142em tytu\u0142ow\u0105 \u00a0rol\u0119. Druga du\u017ca inscenizacja to by\u0142 dramat indyjskiego filozofa, dramatopisarza Rabindranath\u2019a Tagore \u201ePoczta\u201d.\u00a0 Uczestnictwo\u00a0\u00a0 \u00a0w przygotowaniach, inscenizacjach \u00a0wype\u0142nia\u0142 mi czas poza szko\u0142\u0105. Przez ca\u0142y rok przygotowywali\u015bmy ten spektakl i p\u00f3\u017aniej go grali\u015bmy po wakacjach. Przygotowywali\u015bmy \u00a0przedstawienia i z zespo\u0142em wyje\u017cd\u017cali\u015bmy na zimowiska, a w lecie na obozy. Praca w teatrze zajmowa\u0142a mi sporo czasu, dlatego nie uczestniczy\u0142em w wycieczkach klasowych czy rajdach. Chocia\u017c wiem, \u017ce by\u0142y obozy w\u0119drowne organizowane przez nauczyciela gimnastyki.<\/em><\/p>\n Wspomnienia absolwent\u00f3w s\u0105 pi\u0119kne i bardzo interesuj\u0105ce. Dawne realia szko\u0142y by\u0142y ca\u0142kiem inne. Mimo r\u00f3\u017cnic w zachowaniu uczni\u00f3w na przestrzeni lat, \u0142\u0105czy\u0142o ich jedno, wszyscy ucz\u0119szczali do tego samego liceum – naszego liceum. Dobrze, \u017ce mogli si\u0119 spotka\u0107 z okazji 100-lecia szko\u0142y i przekaza\u0107 swoje wspomnienia. A my z kolei uczymy si\u0119 od nich \u2013 \u015bwiadk\u00f3w i uczestnik\u00f3w przesz\u0142o\u015bci szko\u0142y \u2013 jak to by\u0142o \u201edawno, dawno temu\u201d.<\/p>\n Ola B.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nasze \u017cycie jest jak wielkie jezioro wolno wype\u0142niaj\u0105ce si\u0119 strumieniem lat. W miar\u0119, jak woda si\u0119 podnosi, \u015blady przesz\u0142o\u015bci znikaj\u0105 pod ni\u0105 jeden za drugim. Ale wspomnienia zawsze b\u0119d\u0105 wychyla\u0107 g\u0142ow\u0119, p\u00f3ki jezioro si\u0119 nie przepe\u0142ni. (Alexandre Bisson) Poznali\u015bmy ju\u017c wiele historii opowiedzianych przez absolwent\u00f3w naszego liceum. Teraz chcia\u0142abym rzuci\u0107 nieco inne \u015bwiat\u0142o na wspomnienia.![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dawno\/image003.png\")
<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dawno\/image004.png\")
<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dawno\/image005.png\")
<\/p>\n
CZYTAJ DALEJ<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-1986","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog-szkolny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1986","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1986"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1986\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1992,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1986\/revisions\/1992"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1986"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1986"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1986"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}