{"id":763,"date":"2015-12-04T14:46:02","date_gmt":"2015-12-04T13:46:02","guid":{"rendered":"http:\/\/100lat.1lo.com.pl\/?p=763"},"modified":"2015-12-04T14:49:00","modified_gmt":"2015-12-04T13:49:00","slug":"jesli-dobrze-pamietam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/2015\/12\/04\/jesli-dobrze-pamietam\/","title":{"rendered":"Je\u015bli dobrze pami\u0119tam…"},"content":{"rendered":"

8 listopada 2015<\/strong>
\n\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Niezapomniane m\u0142odzie\u0144cze lata!<\/strong><\/p>\n

Szkolne wspomnienia niezapomniane!<\/strong><\/p>\n

(Artur Oppman)<\/p>\n

(Z pami\u0119tnika pierwszoklasistki)<\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 I<\/p>\n

 <\/p>\n

Je\u015bli dobrze pami\u0119tam… <\/strong>Profesor Teofil L., kt\u00f3rego zobaczy\u0142am pierwszy raz\u00a0 w \u017cyciu, zaszczyci\u0142 mnie u\u015bmiechem i rozmow\u0105!!! To jest zupe\u0142ny sukces!\u00a0 … rozmowa wygl\u0105da\u0142a tak. To by\u0142o ju\u017c po egzaminach, sta\u0142am sobie na korytarzu (co ja wtedy robi\u0142am? mo\u017ce przysz\u0142am sprawdzi\u0107 list\u0119 przyj\u0119tych?)\u00a0 i nagle s\u0142ysz\u0119: \u0142up! \u0142up! Zza zakr\u0119tu wy\u0142ania si\u0119 Profesor L., tak i\u015b\u0107 mo\u017ce tylko on, \u017cywcem wyj\u0119ty z\u00a0 tych wszystkich opowiada\u0144, \u0142up! \u0142up!, zbli\u017ca si\u0119 do mnie, to ja: Dzie\u0144 dobry! On hamuje, patrzy w bok, potem w d\u00f3\u0142 i \u0142apie mnie\u00a0 za \u0142okie\u0107: A sk\u0105d ty mnie, dziecko, znasz? Ja, bliska omdlenia: No, wiem, \u017ce pan profesor uczy chemii… Szeroki u\u015bmiech: I to jak ucz\u0119!
\n\"\"<\/p>\n

13 IX 1991, czwartek. <\/strong>Od rana prze\u015bladowa\u0142 nas pech. Na biologii cudem unikn\u0119\u0142y\u015bmy dw\u00f3ch pa\u0142. Nie mia\u0142y\u015bmy przyrz\u0105d\u00f3w do mikroskopowania, pomidora, cebuli i moczarki kanadyjskiej (mikroskopy mia\u0142y by\u0107 we wtorki!). Dy\u017curnemu si\u0119 dosta\u0142o, bo wszyscy my\u015bleli, \u017ce dzisiaj teoria. Preparat nam nie wychodzi\u0142. Wysz\u0142o nie wiadomo co, na szcz\u0119\u015bcie bardzo fajne, spodoba\u0142o si\u0119 Pani\u00a0 Profesor Gra\u017cynie S., wi\u0119c nic nie m\u00f3wi\u0142a. Na dodatek przy\u0142apa\u0142a Andrzeja H. na spisywaniu matmy\u00a0 z mojego zeszytu. Zabra\u0142a oba zeszyty i odda\u0142a Pani Profesor Dorocie\u00a0 M. Przez ca\u0142\u0105 du\u017c\u0105 przerw\u0119 ku\u0142am matm\u0119, ale zosta\u0142 zapytany tylko Andrzej.<\/p>\n

Zosta\u0142am dopadni\u0119ta p\u00f3\u017aniej.\u00a0 <\/strong>Na matematyce praktykantka wpisuje do dziennika oceny z klas\u00f3wki. \u015arednia klasy: 2,0. Nastroje szampa\u0144skie.<\/p>\n

Ja: <\/strong>Dosta\u0142am jedynk\u0119!\u00a0 Wszyscy odwracaj\u0105 si\u0119 w moj\u0105\u00a0 stron\u0119.<\/p>\n

Andrzej Ch.<\/strong> (wstaje z ostatniej \u0142awki): Cooo?!<\/p>\n

Po chwili. Andrzej Ch.<\/strong> (za\u0142apuje): To tak jak ja!<\/p>\n

Ja:<\/strong> (dumna z siebie): No!<\/p>\n

Andrzej Ch.<\/strong> (za\u0142apuje ju\u017c wszystko): To dlatego, \u017ce ze mn\u0105 siedzia\u0142a\u015b!<\/p>\n

Klasa<\/strong>: No, widzisz! Dlaczego \u015bci\u0105ga\u0142a\u015b od Andrzeja?<\/p>\n

Rafa\u0142 L.<\/strong> (wyci\u0105ga\u00a0 ramiona z drugiego ko\u0144ca klasy): Jednocz\u0119 si\u0119 z tob\u0105!<\/p>\n

Og\u00f3lne zbratanie.
\n\"\"<\/p>\n

Je\u015bli dobrze pami\u0119tam…<\/strong> z biologi\u0105 by\u0142o tak. Og\u00f3lnie mia\u0142am dobre stopnie, sw\u00f3j pierwszy stopie\u0144 w liceum dosta\u0142am w\u0142a\u015bnie z biologii i by\u0142a to pi\u0105tka. Wszystko by\u0142o dobrze pod warunkiem, \u017ce chodzi\u0142o o teori\u0119, tej mog\u0142am si\u0119 jako\u015b nauczy\u0107 (chocia\u017c wymaga\u0142o to, oczywi\u015bcie, pewnego wysi\u0142ku), ale praktyka mnie rozk\u0142ada\u0142a, nie potrafi\u0142am odpowiedzie\u0107 na wi\u0119kszo\u015b\u0107 pyta\u0144, nie odr\u00f3\u017cnia\u0142am li\u015bcia od li\u015bcia, drzewa od drzewa, ptaka od ptaka, przez mikroskop niczego nie widzia\u0142am, preparatu zrobi\u0107 nie potrafi\u0142am. Pani\u00a0 Profesor S. pr\u00f3bowa\u0142a co\u015b z tym zrobi\u0107,\u00a0 a to wysy\u0142aj\u0105c mnie na spacer do parku (w celu ogl\u0105dania li\u015bci), a to trzymaj\u0105c mnie za r\u0119k\u0119 i oprowadzaj\u0105c osobi\u015bcie po muzeum przyrodniczym podczas wycieczki. Dawa\u0142o to, oczywi\u015bcie, jeszcze gorsze efekty. Jako\u015b pod koniec II klasy dostali\u015bmy prac\u0119 domow\u0105, \u017ceby obserwowa\u0107 zachowanie ptak\u00f3w na wiosn\u0119 i przynie\u015b\u0107 notatki z obserwacjami. Nie mia\u0142am \u017cadnych ptak\u00f3w w pobli\u017cu, mia\u0142am tysi\u0105c pi\u0119\u0107set innych spraw na g\u0142owie (pewnie polski\u00a0 i angielski, jak zawsze), zreszt\u0105, i tak niczego nie by\u0142abym w stanie zaobserwowa\u0107. Mieli\u015bmy za to w klasie kole\u017cank\u0119, kt\u00f3ra zawsze dziwnym trafem mia\u0142a zrobione jakie\u015b rzeczy ponad program, a to przygotowany ju\u017c referat (kt\u00f3ry w og\u00f3le nie by\u0142 zadany), a to prowadzony przez rok zeszyt ekologiczny (chocia\u017c nikt inny nie s\u0142ysza\u0142, \u017ce mamy co\u015b takiego robi\u0107), i kole\u017canka ta mia\u0142a jedn\u0105 dodatkow\u0105 obserwacj\u0119. Obserwacj\u0119 zachowania wron nad \u0141abu\u0144k\u0105. Dobrze, mog\u0105 by\u0107 wrony nad \u0141abu\u0144k\u0105, niczego lepszego i tak bym sama nie wymy\u015bli\u0142a, przepisa\u0142am wi\u0119c to szybko przed lekcj\u0105, nie zapami\u0119tuj\u0105c z tego ani s\u0142owa i nie wnikaj\u0105c specjalnie w to, co by\u0142o tam napisane. I zosta\u0142am wezwana do odpowiedzi. W b\u00f3lach pr\u00f3bowa\u0142am sobie co\u015b przypomnie\u0107, co\u015b stworzy\u0107, jakie\u015b opowiadanie o tych wronach nad \u0141abu\u0144k\u0105, jak to buduj\u0105 gniazda na drzewach, samce robi\u0105 to, a samice tamto. Pani Profesor S. spojrza\u0142a na mnie w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny i zapyta\u0142a, w jaki spos\u00f3b rozpozna\u0142am, kt\u00f3re to s\u0105 samce, a kt\u00f3re samice. Nooo, samce s\u0105 wi\u0119ksze…, poda\u0142am niepewnie pierwsz\u0105 odpowied\u017a, jaka mi przysz\u0142a do g\u0142owy. Min\u0119 Pani Profesor pami\u0119tam\u00a0 do dzi\u015b.
\n\"\"<\/p>\n

7 X 1991, poniedzia\u0142ek.\u00a0 <\/strong>Z takich lepszych rzeczy \u2013 dosta\u0142am dzisiaj po \u0142bie od Profesora Janusza K.\u00a0 na PO. Wy\u015bwietla\u0142 nam film, po filmie kaza\u0142 robi\u0107 notatk\u0119, a sam zaj\u0105\u0142 si\u0119 zbijaniem tablicy. Nie mia\u0142 m\u0142otka, wi\u0119c gwo\u017adzie zacz\u0105\u0142 przybija\u0107 granatem. Zrobi\u0142o si\u0119 nam dosy\u0107 nieswojo, bo na tym PO ci\u0105gle stykamy si\u0119 z broni\u0105, ze \u015bmierci\u0105 (oczywi\u015bcie, czytamy i m\u00f3wimy!), ze \u015brodkami masowego ra\u017cenia, a tu prawdziwe granaty w r\u0119kach Profesora, s\u0142u\u017c\u0105ce do przybijania gwo\u017adzi. Widz\u0105c nasz zdziwiony wzrok, Profesor K. pocieszy\u0142 nas:<\/p>\n

– Nie martwcie si\u0119. Jak si\u0119 ten rozerwie, to mam jeszcze du\u017co w szafce.<\/p>\n

Gdy ju\u017c powbija\u0142 te gwo\u017adzie, wzi\u0105\u0142 kt\u00f3rego\u015b ch\u0142opaka do pomocy i zacz\u0119li nie\u015b\u0107 tablic\u0119 mi\u0119dzy rz\u0119dami. Oczywi\u015bcie, przy okazji dosta\u0142am w \u0142eb,\u00a0 a profesor\u00a0 K.:<\/p>\n

– Mam nadziej\u0119, \u017ce tablicy mi nie rozwali\u0142a\u015b…<\/p>\n

13 X 1991, niedziela. <\/strong>Mieli\u015bmy \u015bwietne \u015blubowanie i otrz\u0119siny. Na otrz\u0119siny wystawili\u015bmy Magd\u0119 K i Andrzeja C. By\u0142a \u015bwietna zabawa! Kiosk ze s\u0142odyczami (klienci wychodzili z niego bia\u0142o-czerwoni od szminki i m\u0105ki), karmienie si\u0119 d\u017cemem z zawi\u0105zanymi oczami i bez \u0142y\u017ceczki (\u201eO, Bo\u017ce, Andrzej!\u201d \u2013 reakcja Magdy\u00a0 na wygl\u0105d Andrzeja po odwi\u0105zaniu oczu. Rzeczywi\u015bcie, \u015blicznie go nakarmi\u0142a! Nikt nie by\u0142 tak wypa\u0107kany…), scenki z \u017cycia wzi\u0119te, o\u015bwiadczyny XXV wieku, ta\u0144czenie walca w rytmie rock\u2019n\u2019rolla na roz\u0142o\u017conej gazecie, opowiadanie kawa\u0142\u00f3w z serii \u201ePrzysz\u0142a baba do lekarza\u201d, itp. itd. Co\u015b pi\u0119knego! Wygra\u0142a klasa I h, a w\u0142a\u015bciwie Milena D.\u00a0 z I h i Andrzej N.\u00a0 z II b.<\/p>\n

29 X 1991, \u015broda.\u00a0 <\/strong>W poniedzia\u0142ek mieli\u015bmy \u015bwietne PO. By\u0142 sprawdzian w formie tzw. testu wyboru. Profesor K.\u00a0 kaza\u0142 napisa\u0107 tylko numery na kartkach, a Magda:<\/p>\n

–\u00a0 A mo\u017cna fa\u0142szywe?<\/p>\n

Profesor\u00a0 odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w jej stron\u0119, popatrzy\u0142 i z nieodgadnion\u0105 min\u0105 spyta\u0142:<\/p>\n

–\u00a0 A poza tym wszyscy zdrowi? […]<\/p>\n

Gdy us\u0142ysza\u0142am, \u017ce dosta\u0142am (tzn. nr 10) 4+, oczywi\u015bcie, by\u0142am szcz\u0119\u015bliwa, Profesor K. te\u017c oczywi\u015bcie musia\u0142 mnie troch\u0119 uziemi\u0107, wi\u0119c spyta\u0142:<\/p>\n

– A ty czego si\u0119 cieszysz?<\/p>\n

Pod koniec lekcji sprawdza\u0142 obecno\u015b\u0107, omin\u0105\u0142 Magd\u0119, wi\u0119c ona zareagowa\u0142a:<\/p>\n

– A ja?!<\/p>\n

Profesor uda\u0142, \u017ce nie s\u0142yszy. Sko\u0144czy\u0142 i spyta\u0142:<\/p>\n

– A ty co?<\/p>\n

– Pan Profesor mnie omin\u0105\u0142.<\/p>\n

– Ojejku! Przecie\u017c Pan psor widzi, \u017ce jeste\u015b \u2013 j\u0119kn\u0105\u0142, ubolewaj\u0105c nad g\u0142upot\u0105 Magdy jaki\u015b ch\u0142opak. Chyba Leszczo.<\/p>\n

– Ale ona chyba si\u0119 nie domy\u015bli\u0142a… \u2013 z politowaniem skwitowa\u0142 Profesor K.<\/p>\n

Je\u015bli dobrze pami\u0119tam…<\/strong> z PO by\u0142o tak. Przez jaki\u015b czas d\u0142ugo a nami\u0119tnie uczyli\u015bmy si\u0119 banda\u017cowania, r\u00f3\u017cnymi sposobami, r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci cia\u0142a, by\u0142o tego troch\u0119. By\u0142am dosy\u0107 cz\u0119sto pytana na PO, wi\u0119c co tydzie\u0144 banda\u017cowa\u0142am swojego brata, \u017ceby sobie po\u0107wiczy\u0107. Wymy\u015bli\u0142am te\u017c sprytnie, \u017ce jak b\u0119d\u0119 \u201emodelk\u0105\u201d, to nie zostan\u0119 wzi\u0119ta do odpowiedzi. \u201eModelka\u201d to by\u0142a osoba, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 banda\u017cowa\u0142o, a \u017ce trzeba si\u0119 by\u0142o do tego rozebra\u0107 jak na wuefie, nikomu specjalnie si\u0119 nie chcia\u0142o (to by\u0142o w zimie). Przez jaki\u015b czas to rzeczywi\u015bcie wychodzi\u0142o, ale przyszed\u0142 moment, kiedy ju\u017c wszyscy mieli oceny z banda\u017cowania, a ja nie. Zosta\u0142am wi\u0119c wzi\u0119ta do odpowiedzi, Profesor K. za\u017cyczy\u0142 sobie innego modela, nikt si\u0119 do tego nie kwapi\u0142, ale w ko\u0144cu Jareczek nie wytrzyma\u0142\u00a0 i powiedzia\u0142 \u0142askawie: No, dobra… Profesor kaza\u0142 mu si\u0119 rozebra\u0107, ca\u0142a klasa obserwowa\u0142a, jak Jareczek zdejmuje najpierw sweter, potem koszul\u0119, potem spodnie, troch\u0119 to trwa\u0142o. Dobrze, jeste\u015bmy ju\u017c wreszcie gotowi, a Profesor\u00a0 K.\u00a0 m\u00f3wi: Zabanda\u017cuj mu g\u0142ow\u0119. Chocia\u017c, zaraz, co\u015b mi si\u0119 teraz przypomina, \u017ce pierwsze zadanie to by\u0142o: W\u015bciek\u0142y pies ugryz\u0142 go w ty\u0142ek…,\u00a0 ale zosta\u0142o jednak zamienione na g\u0142ow\u0119 (ju\u017c bez w\u015bciek\u0142ego psa).<\/p>\n

Modelk\u0105 by\u0142am r\u00f3wnie\u017c przy sztucznym oddychaniu, metod\u0105 Holger-Nielsena i nawet chyba nie by\u0142am z tego pytana. P\u00f3\u017aniej przerabiali\u015bmy strzelanie i to ju\u017c by\u0142a tragedia, bo uratowa\u0107 kogo\u015b mog\u0119, ale wystrzeli\u0107 z jakiejkolwiek broni, cho\u0107by do tarczy, to przekracza moje mo\u017cliwo\u015bci. Na moje szcz\u0119\u015bcie strzelanie by\u0142o ju\u017c pod koniec roku szkolnego (I czy II klasy?),\u00a0a zaliczenie na zupe\u0142nie ostatniej lekcji i by\u0142o jasne, \u017ce wszyscy nie zd\u0105\u017c\u0105. Wykombinowa\u0142am sobie, \u017ce to w\u0142a\u015bnie dla mnie czasu nie wystarczy, nie by\u0142o z tym k\u0142opotu, bo wi\u0119kszo\u015b\u0107 klasy chcia\u0142a po pierwsze: postrzela\u0107 sobie, po drugie: poprawi\u0107 oceny, przepuszcza\u0142am wi\u0119c wszystkich ch\u0119tnych i wszystko wskazywa\u0142o na to, \u017ce jestem uratowana. A\u017c\u00a0 tu nagle drzwi si\u0119 otwieraj\u0105 i Profesor wo\u0142a:\u00a0 Aneta K! Nogi si\u0119 pode mn\u0105 ugi\u0119\u0142y, przez g\u0142ow\u0119 przelecia\u0142o mi tysi\u0105c pomys\u0142\u00f3w, w jaki spos\u00f3b mog\u0142abym si\u0119 usprawiedliwi\u0107,\u00a0 \u017ce nie mog\u0119, po prostu nie mog\u0119 strzela\u0107, \u017caden nie wyda\u0142 mi si\u0119 zbyt dobry, no, mo\u017ce tylko ten, \u017ce zapomnia\u0142am okular\u00f3w, podchodz\u0119 wi\u0119c powoli na dr\u017c\u0105cych nogach,\u00a0 z tragiczn\u0105 min\u0105, a Profesor m\u00f3wi: Aneta, id\u017a po dziennik.<\/p>\n

Aneta K. , matura 1995<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

8 listopada 2015 Niezapomniane m\u0142odzie\u0144cze lata! Szkolne wspomnienia niezapomniane! (Artur Oppman) (Z pami\u0119tnika pierwszoklasistki) Cz\u0119\u015b\u0107 I   Je\u015bli dobrze pami\u0119tam… Profesor Teofil L., kt\u00f3rego zobaczy\u0142am pierwszy raz\u00a0 w \u017cyciu, zaszczyci\u0142 mnie u\u015bmiechem i rozmow\u0105!!! To jest zupe\u0142ny sukces!\u00a0 … rozmowa wygl\u0105da\u0142a tak. To by\u0142o ju\u017c po egzaminach, sta\u0142am sobie na korytarzu (co ja wtedy robi\u0142am?
CZYTAJ DALEJ<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-763","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog-szkolny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=763"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":768,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions\/768"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=763"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100lat.1lo.com.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}